ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ

portrait
  στα μαγεμένα στενοσόκακα όπως οι τελευταίες παραδίδονται αχτίδες του ήλιου κόκκινες πίσω απ' τα βουνά ή πυρπολούν τη θάλασσα όπως το άρωμα του ονείρου από το μέλλον στο παρελθόν σκορπίζει ο χρόνος όπως μες στην ομίχλη ανθίζουν το φθινόπωρο τα βουρκωμένα μάτια μ' ένα αχνό χαμόγελο έτσι οι χαμένες αγάπες μοναχικές περιπλανιούνται στα μαγεμένα ...
Continue reading

ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑΔΕΙΣΑΝΟΥ

portrait
  Έρχεται στον ύπνο μου κορίτσι με ξέπλεκα μαλλιά και μάτια χτένια στους ώμους του βαραίνει σύγνεφο παίρνει με βία τα χέρια μου και τα στριφογυρνά μη του φωνάζω είναι σπασμένα και δεν έχω άλλον τρόπο να δω μοναχά την αφή απαλά να τ' αγγίζεις μα δεν το βλέπεις γελά το κορίτσι κι έρχεται μια αγωνία και με σωπαίνει με το βάρος της θάλασσας που δε...
Continue reading

ΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ

portrait
ΜΠΟΕΜ Ώστε, είστε και εσείς διδάκτωρ; Με ρώτησε απογοητευμένος Ας μη μιλήσουμε για την επιστήμη απόψε. Ας μη μοντάρουμε περιαυτολογίες. Ξημερώνει η μέρα, που ίσως δε προφτάσουμε. Ας κάνουμε την τελευταία του χρόνου ελεγεία. Την προμελετημένη πρέπουσα αστοχία. Ας μοιραστούμε το καιόμενο αψέντι Τίμιοι αστοί και ταριχευμένοι. Αγγελής Μαριανός ​ ( ανέκ...
Continue reading

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΖΙΩΚΟΣ

portrait
  «Κρακ» Πάντα, μα πάντα, όταν ακούω αυτόν τον ήχο, ξέρω πολύ καλά, ότι κάτι μη αναστρέψιμο συμβαίνει, έχει ήδη συμβεί. «Κρακ» άρχισε να βγαίνει από μέσα μου ομίχλη. «Κρακ» ράγισε η καρδιά μου. «Κρακ» έφυγε από τη ζωή ένα σπουργίτι. «Κρακ» ήρθε η άνοιξη. «Κρακ» ήρθες στη ζωή μου και τη χρωμάτισες. «Κρακ» έφυγες.― ξαφνικά. [Χρήστος Τζιώκος «Στο...
Continue reading

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΚΙΤΣΗ

portrait
  Τα ex/Αποστάσεως (ή αλλιώς Όταν Μεγαλώσω Θα Γίνω) / Αναστασία Γκίτση I (ή αλλιώς V) Δεν με γέννησε εποχή Δεν έζησα σε χρόνο Τόπο δεν άγγιξαν οι πατούσες μου Αίμα δεν κυλά στις φλέβες μου Χρώμα το δέρμα μου δεν έχει Μάνα δεν έγινα Μήτε υπήρξα κόρη Σε ένα τούβλο μέσα ορίσανε την τύχη μου σε τείχη να διαπρέψω Και πώς τους χάλασα τα σχέδια Οπή φ...
Continue reading

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΡΟΥΤΣΟΣ

portrait
  Λογαριασμοί Κάθομαι και λογαριάζω Με την παρέα που μ' απόμεινε Ματαίωση Ζωής τη λένε Κι όμως δεν θα τη συστήσω. Λογαριάζω πως κι αν σφουγγάρισα τους ουρανούς Από μελανιασμένα νέφη Κι αν έτριψα πατώματα για να τσουλήσει η ακινησία Κι αν έφερα τόσο τζίρο σε άναυδες σελίδες Πως τα ' πραξα με τσέπες πλατιά ραμμένες Να χωρούν δεμάτια από ορίζοντε...
Continue reading

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ

portrait
  Εκεί Να μην ακούγεται τίποτα Από τη μια άκρη του τόπου ως την άλλη Οι φωνές ας σωπάσουν Οι ήχοι της ζωής ας πάψουν Να μην είναι ζωντανός Θεός Νεκρός άνθρωπος Να κυλήσει η αιώνια στιγμή Να τεθεί η παντοτινή ερώτηση Του θανάτου που επιλέξαμε η υποβλητική σιωπή Ας γίνει πεδίο θυσίας της θλιβερής καθημερινότητάς μας Ας γίνει ορίζοντας πτήσης προ...
Continue reading

ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΙΤΟΥ

portrait
  Επιθυμία Ήθελε τόσο να βρει τη λήθη. Συχνά έψαχνε απεγνωσμένα σε παλιά σεντούκια και σκονισμένα χαρτόκουτα σε βιβλία δερματόδετα φιλοσοφίας σε βιβλιοθήκες εθνικές και σε μουσεία. Ζωγράφιζε τις νύχτες στο χώμα χάρτες την ακριβή θέση του θησαυρού να εντοπίσει. Tη λήθη τόσο ήθελε να βρει. Να λυτρωθεί από την επιθυμία του αληθινού. Σε χορταριασμ...
Continue reading

ΑΝΤΩΝΙΑ (ΤΟΝΙΑ) ΜΠΟΤΟΝΑΚΗ

portrait
  POST IT Γράφω: «Παυσίπονα, ψωμί,να μην ξεχάσω» Όταν από το σπήλαιο προβάλω ακόμα αν τότε ο πόνος, το ψωμί, και δεν αντί αυτών,δαγκωματιές και ρύποι, ακόμα αν τότε, ο πόνος, η πείνα, ενόσω εκ της κάμαρης της διπλανής, όχι της μητέρας η φωνή, όχι ο καθησυχασμός της χρείας των κατσαρολικών, το τρίξιμο μιας πόρτας, αλλά το «ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν ...
Continue reading

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΑΒΩΡΗΣ

portrait
"Ιώ-Σελήνη" ( "Δρόμος πάλι" - Εκδόσεις Εντευκτηρίου 2016) Ξεπροβάλλει πίσω από τα σύννεφα φαεινή μήτρα ηρώων ηλιακών προμηνύτρια καλών ημερεύουσα τα κτήνη βασίλισσα των ζώων λευκή και ασημένια αγελάδα Ιώ-Σελήνη ​("Ζωγραφυγές" - Εκδόσεις Τύρφη 2018) Ο ασκός του Αιόλου ανοιχτός Μακρυά έχεις αφήσει τη στεριά Μέσα στα κύματα...
Continue reading

© 2019 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved