ΑΝΤΩΝΙΑ (ΤΟΝΙΑ) ΜΠΟΤΟΝΑΚΗ

portrait

 POST IT

Γράφω:
«Παυσίπονα, ψωμί,να μην ξεχάσω»
Όταν από το σπήλαιο προβάλω
ακόμα αν τότε
ο πόνος, το ψωμί,
και δεν
αντί αυτών,δαγκωματιές και ρύποι,
ακόμα αν τότε,
ο πόνος, η πείνα,
ενόσω εκ της κάμαρης της διπλανής,
όχι της μητέρας η φωνή,
όχι ο καθησυχασμός της χρείας των κατσαρολικών,
το τρίξιμο μιας πόρτας,
αλλά το «ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ»

Έξω βέβαια,
οι ταξιανθίες της Γεντιανής και οι βότρυς των Αειθαλών,
αρνούνται να με επινοήσουν.

Αντωνία Τόνια Μποτονάκη
( ανέκδοτο)
ΕΛΣΑ ΚΟΡΝΕΤΗ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΡΟΥΤΣΟΣ
 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Monday, 11 November 2019

© 2019 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved