ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΖΙΩΚΟΣ

portrait

 «Κρακ»


Πάντα, μα πάντα, όταν ακούω αυτόν τον ήχο, ξέρω πολύ καλά, ότι κάτι μη αναστρέψιμο συμβαίνει, έχει ήδη συμβεί.


«Κρακ»
άρχισε να βγαίνει από μέσα μου ομίχλη.

«Κρακ»
ράγισε η καρδιά μου.

«Κρακ»
έφυγε από τη ζωή ένα σπουργίτι.

«Κρακ»
ήρθε η άνοιξη.

«Κρακ»
ήρθες στη ζωή μου και τη χρωμάτισες.

«Κρακ»
έφυγες.―
ξαφνικά.



[Χρήστος Τζιώκος «Στο κάτω μέρος των ανθρώπων», υπό έκδοση]





ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΑΪΤΑΣ
 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Friday, 22 November 2019

© 2019 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved