Scroll Top




Státhis Koutsoúnis was born in Néa Figália, Olympia, in 1959. He studied Law, Literature, and Music. He lives and works in Athens. He has published the poetry collections Etudes for Voice and Poetry (1987), Blood harvest (1991), Variations of black (1998), The terrorism of beauty (2004), Insects in intensive care (2008), and Snapshots of the body (2014). His writings also include short stories, critical essays, literary studies, and book reviews. Poems of his have been collected in anthologies and have been translated into English, French, German, Spanish, and Persian. He is a full member of the Hellenic Authors’ Society and the Hellenic Poets’ Circle.

Ο Στάθης Κουτσούνης γεννήθηκε το 1959 στη Νέα Φιγαλία Ολυμπίας. Σπoύδασε νομικά, φιλολογία και κλασική μουσική. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Σπουδές για Φωνή και Ποίηση (1987), Τρύγος αιμάτων (1991), Παραλλαγές του μαύρου (1998), Η τρομοκρατία της ομορφιάς (2004), Έντομα στην εντατική [υποψήφιο για το βραβείο ποίησης του περιοδικού Διαβάζω] (2008), Στιγμιότυπα του σώματος (2014). Παράλληλα δημοσιεύει διηγήματα, κριτικά δοκίμια, φιλολογικές μελέτες, άρθρα και βιβλιοκρισίες. Ποιήματά του έχουν περιληφθεί σε ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Γερμανικά, τα Ισπανικά και τα Περσικά. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.


I open the closet and pick
my warmest –it’s freezing cold outside–
my most favorite leather jacket

the moment I put it on, its sleeves
become hands, or rather
animal feet with sharp nails
which grab me from the collar bone;
I feel on my back
the chest of a wild cat
that takes my breath away

it squeezes me slowly
–I hear my bones cracking–
and yet
right in the abyss of terror
I see ropes and
stairs of atonement descending
as soon as it draws its talon
from the nape of my neck to the buttocks
and starts flaying me unmercifully

the black panther

[Translated by Katerina Steck
From: Insects in intensive care, 2008]



Ανοίγω την ντουλάπα και διαλέγω
το πιο ζεστό –το κρύο έξω τσουχτερό–
το αγαπημένο μου δερμάτινο

τη στιγμή που το φοράω
γίνονται χέρια τα μανίκια του
πόδια ζώου μάλλον με νύχια μυτερά
που με γραπώνουν απ’ το στέρνο
αισθάνομαι στην πλάτη μου
στήθος αιλουροειδούς
κι η ανάσα μου κόβεται

με σφίγγει αργά
–ακούω τα οστά να σπάνε–
κι ωστόσο
στο βάραθρο μέσα του τρόμου
βλέπω να κατεβαίνουν
σκοινιά και σκάλες ιλασμού
μόλις μου τραβάει μια νυχιά
απ’ τον αυχένα μέχρι τους γλουτούς
κι αρχίζει να με γδέρνει αλύπητα

ο μαύρος πάνθηρας

[από την ποιητική συλλογή Έντομα στην εντατική, Μεταίχμιο 2008]

* * *



Of all arithmetical acts
the most insidious is that of addition

it is an addictive practice
you try hard to add all the time
well-nigh incapable of resisting

and suddenly comes the moment
when you sink heavily
in the mud of summation


Subtraction always fascinated me
terror-filled and yet so lovely
an act noir that pins you down
with even more suspense

as the subtrahend
increases daily
drawing near the unknown
price of the minuend
the difference gallops to zero

which suddenly grabs you in its noose

[Translated by Giannis Goumas
From: Snapshots of the body, 2014]



η πρόσθεση

Απ’ όλες της αριθμητικής τις πράξεις
η πιο ύπουλη είναι η πρόσθεση

είναι μια πράξη εθιστική
πασχίζεις συνέχεια να προσθέτεις
ανίκανος σχεδόν ν’ αντισταθείς

κι έρχεται αίφνης η στιγμή
που βουλιάζεις βαρύς
στη λάσπη του αθροίσματος

η αφαίρεση

Με συνεπαίρνει πάντοτε η αφαίρεση
τρόμο γεμάτη και συνάμα ομορφιά
πράξη νουάρ που καθηλώνει
όλο και με περισσότερο σασπένς

καθώς ο αφαιρετέος
αυξάνει καθημερινά
πλησιάζοντας την άγνωστη
τιμή του μειωτέου
η διαφορά καλπάζει στο μηδέν

που ξάφνου σε γραπώνει στη θηλιά του

[από την ποιητική συλλογή Στιγμιότυπα του σώματος, Μεταίχμιο 2014]