Scroll Top

Δήμος Χλωπτσιούδης


Dimos Chloptsioudis was born in 1973 and he lives in Thessaloniki. He is a language teacher and poet. He writes essays and poetry reviews, following new trends in Art. His critics, reviews and essays are hosted on web sites (, or published in literary magazines (Mandragoras, Eneken, Sisifos, Diodos 66100 etc). He has published four poetry collections: “Butterfly Rage” (2013), “Black List” (2014), “Inappropriate” (2016) and “Laissez Passer” (2019). Also he has published three political books.


Ο Δήμος Χλωπτσιούδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1973 και ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι φιλόλογος και ποιητής. Γράφει δοκίμια και κριτικές ποίησης, παρακολουθώντας τις νέες τάσεις στην Τέχνη. Κριτικές του φιλοξενούνται στον διαδικτυακό τόπο τοβιβλίο.net και στο Μελέτες του, κριτικές και δοκίμια δημοσιεύονται στα περιοδικά Μανδραγόρας, ‘Ενεκεν, ο Σίσυφος, δίοδος 66100 κ.α. Έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές: «η οργή της πεταλούδας» (2013), «κατάστιχα» (2014), «ακατάλληλο» (2016) και «laissez passer” (2019). Έχει συγγράψει τα πολιτικά δοκίμια «η δημαγωγία της δημοκρατίας» (2009), «Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών» (2011) και «η μεσαία τάξη στην αγχόνη της κρίσης» (2014).

* * *

change of rules[1]

I always wanted to change the rules:
to release the knights
from the rook
who protect them
to run free in the black and white terrain
and the bishops
to move circularly
around the ditch.
But I’d especially like the players
to stop
to sacrifice pawns
for the king to defeat/

Let’s think once
the first pawns that run doubly


αλλαγή κανόνων 

Πάντα ήθελα να αλλάξω τους κανόνες:
να απελευθερωθούν τα άλογα
από τους πύργους
που τους προστατεύουν
και να τρέχουν ελεύθερα στο μαυρόασπρο τερέν
και οι αξιωματικοί
να κινούνται κυκλικά
γύρω από την τάφρο.
Θα ήθελα όμως κυρίως οι παίκτες
να σταματήσουν
να θυσιάζουν πιόνια
για να νικήσει ο βασιλιάς.

Ας σκεφτούμε μια φορά
τα πρώτα πιόνια που διπλά τρέχουν

* * *

trial for refuge of utopia [2]

I was called as a defense witness
because in a comrade’s drawer
an arsenal with dreams was found
my testimony
brought me to trial
I was accused of caring
and for revolutionaries
that explode into bottles
of color
with flames of hope
and fumes of rage

Finally we are separated in two worlds:
those who choose safety
kicking freedom
us, the porters who carry
boxes full of dreams
and get lost at work accidents


δίκη για υπόθαλψη ουτοπίας 

κλήθηκα ως μάρτυρας υπεράσπισης
γιατί στο συρτάρι ενός συντρόφου
βρέθηκε οπλοστάσιο
η κατάθεσή μου με έστειλε
στο εδώλιο
κατηγορήθηκα για υπόθαλψη
και για επαναστατικές
που εκρήγνυται σε μποτίλιες
με φλόγες ελπίδας
και αναθυμιάσεις οργής

τελικά είμαστε δύο κόσμοι:
όσοι επιλέγουν την ασφάλεια
κλωτσώντας την ελευθερία
οι χαμάληδες που μεταφέρουμε
κιβώτια γεμάτα όνειρα
και χανόμαστε σε εργατικά ατυχήματα

[1] Από τη συλλογή «ακατάληλλο», 2016.

[2] Από τη συλλογή «laissez passer» (2019).